Gry, w których zatrzymasz czas: od Superhot po Katana Zero

Jeśli chcesz gier, w których możesz zatrzymać czas, krótka lista to Superhot, Quantum Break, TimeShift i Katana Zero — każda z nich pozwala zamrozić lub niemal zamrozić świat i wciąż działać wewnątrz zamrożonej chwili. Poniżej to, co każda robi z tą ideą, jak różni się od cofania i jedna nadchodząca metroidvania z manipulacją czasem, która buduje walkę wokół zatrzymywania zegara.

Najpierw szybkie rozróżnienie, bo wyszukiwania się zlewają. Zatrzymywanie czasu zamraża świat w miejscu, gdy ty wciąż się poruszasz. Cofanie odwraca to, co już się stało. Gra się w nie zupełnie inaczej, a napisaliśmy osobny tekst o grach, w których cofasz czas, jeśli to ta mechanika cię naprawdę interesuje. Ten jest o zamrażaniu.

Superhot

Najczystszy haczyk stop-time, jaki kiedykolwiek włożono do strzelanki: czas rusza się tylko, gdy ty się ruszasz. Stój nieruchomo, a świat zamiera — pociski wiszą w powietrzu, wrogowie zastygają w pół kroku. Idź, a posuwa się naprzód w spowolnieniu. Ta jedna zasada zamienia Superhot (2016) w zagadkę, którą rozwiązujesz w bezruchu, a potem wykonujesz w jednym płynnym zrywie. Nie reagujesz; planujesz wewnątrz zamrożonej sekundy, a potem patrzysz, jak się rozgrywa.

SUPERHOT: Mind Control Delete

Samodzielna kontynuacja bierze tę samą zasadę zamrażania przy zatrzymaniu i dolewa wokół niej znacznie więcej gry. Mind Control Delete (2020) zbudowane jest na roguelike'owych przebiegach, z mocami odblokowywanymi między walkami i pokojami piętrzącymi się w długie łańcuchy. Jeśli jeden dobry pomysł pierwszej gry zostawił cię z niedosytem, to jego większa wersja — ta sama walka w zamrożonej chwili, więcej wszystkiego innego.

Quantum Break

Tutaj zatrzymywanie czasu to moc bojowa, a nie zasada świata. Quantum Break (2016) daje ci Time Stop, bąbel, który rzucasz i który zamraża wszystko wewnątrz. Przypnij gromadę wrogów, opróżnij magazynek do bąbla, by pociski zawisły w powietrzu, a potem cofnij się i patrz, jak wszystkie trafiają, gdy pęknie. Siedzi wewnątrz fabularnej, filmowej strzelanki, więc zamrożenie to jedno narzędzie pośród kilku, a nie cała tożsamość.

TimeShift

TimeShift (2007) to może najbardziej dosłowna odpowiedź na pytanie. Twój kombinezon daje ci trzy kontrole — spowolnienie, zatrzymanie i cofanie — a Pauza to zatrzymanie. Zamroź pokój w środku strzelaniny, przejdź przez wiszący ostrzał, wyciągnij broń z rąk wroga, a potem pozwól czasowi wznowić bieg i patrz, jak walka rozpada się na twoją korzyść. Był jedną z pierwszych strzelanek, które umieściły pełny przycisk zamrażania w centrum walki chwila po chwili.

Katana Zero

Katana Zero (2019) nie zamraża czasu całkowicie, ale spowalnia go tak bardzo, że efekt odczytuje się jak zatrzymanie. W jego walkach od jednego ciosu to niemal-zatrzymanie jest sposobem na przetrwanie: patrzysz, jak pocisk opuszcza lufę, odbijasz go i pokonujesz dystans, zanim świat nadąży. Spowolnienie jest krótkie i wymierzone, więc każda walka to ciasna sekwencja, którą odczytujesz w spowolnionym czasie, a potem wykonujesz z pełną prędkością.

Czym zatrzymywanie czasu różni się od spowalniania i cofania

Warto trzymać te trzy osobno, bo rozwiązują różne problemy. Cofanie, jak Sztylet Czasu w Prince of Persia: The Sands of Time, naprawia błąd po tym, jak się wydarzy. Spowolnienie — bullet time — kupuje ci okno reakcji bez pełnego zatrzymywania akcji. Pełne zatrzymanie to najbardziej skrajne z tych trzech: świat nic ci nie jest winien, dopóki trwa zamrożenie, więc projekt musi odgryzać się cooldownami, ładunkami albo kosztem za użycie. Dla szerszej rodziny tych mechanik nasze zestawienie najlepszych gier z manipulacją czasem omawia cofanie, spowalnianie i zatrzymywanie obok siebie.

Dlaczego zamrożony pokój daje tyle satysfakcji

Zatrzymywanie czasu wręcza ci jedną rzecz, której walka zwykle odmawia: pauzę, by pomyśleć w środku starcia. Pokój, który powinien być chaosem, staje się czystym problemem — kto gdzie jest, co nadlatuje, w jakiej kolejności się z tym rozprawisz — a potem rozwiązuje się z pełną prędkością, gdy czas znów rusza. Satysfakcja to nie bezpieczeństwo. To działanie wewnątrz chwili, która według każdej normalnej zasady powinna już być skończona.

Jedna do obserwowania: KUTO: The Lock of Time

Większość gier stop-time to strzelanki. KUTO: The Lock of Time — pełne ujawnienie, to nasza własna nadchodząca gra — przenosi zamrożenie do action-Metroidvanii z manipulacją czasem. Grasz Jokoanem Kuto, wyrzutkiem z Zakonu Strażników Czasu, który przeżywa zdradę bogów i łączy się z tytanem Kronosem. Ta więź uzbraja go w Kosę Kronosa i władzę nad czasem, a Stillness to zatrzymanie w jego zestawie: trzymaj pokój w miejscu, przejdź przez zamrożoną falę wrogów i ustaw kosę, zanim cokolwiek zdąży trafić.

Sztuczka to pętla przebiegów z manipulacją czasem. Nosisz dwie moce czasu na przebieg z zestawu obejmującego też spowolnienie i krótkie cofanie, więc build z Stillness gra się zupełnie inaczej niż ze spowolnieniem, a przebijasz się naprzód epoka po epoce — starożytny Egipt, upadający Rzym, neonowe cyber miasto, daleka przyszłość — gdy siły bogów gonią cię przez czas. Rozłożyliśmy na czynniki jak działa tych pięć mocy czasu w osobnym tekście, a jest też pełny opis wszystkiego, co wiemy o KUTO: The Lock of Time, jeśli chcesz szerszy obraz. Wkrótce w Early Access.

Jeśli metroidvania z manipulacją czasem, która pozwala zatrzymać zegar w środku walki, brzmi jak coś w twoim stylu, dodaj KUTO: The Lock of Time do listy życzeń na Steam.