Fabuła Hades wyjaśniona

Hades to jeden z tych rzadkich roguelike'ów, w których umieranie jest historią, a nie jej przerwaniem. Każda nieudana ucieczka odsyła Zagreusa z powrotem do Domu Hadesa, a każdy powrót posuwa długi rodzinny dramat odrobinę do przodu. Nie ma osobnej kampanii ukrytej za próbami — próby są kampanią.

Oto czego Zagreus naprawdę chce, kim jest każdy w Domu i dlaczego napisy końcowe nie są miejscem, gdzie historia się zatrzymuje.

Punkt wyjścia

Grasz Zagreusem, nieśmiertelnym synem Hadesa, boga zmarłych. Postanowił opuścić Zaświaty i dotrzeć na powierzchnię, przebijając się przez Tartar, Asfodel, Elizjum i Świątynię Styksu, by tam dojść. Jego ojciec sprzeciwia mu się na każdym kroku i odmawia wyjaśnień.

Ponieważ Zagreus jest nieśmiertelny, śmierć po prostu odsyła go z powrotem do sadzawki krwi w Domu. Próby ucieczki więc się powtarzają — a to powtórzenie jest wbudowane w fabułę, a nie przez nią usprawiedliwiane.

Dlaczego Zagreus naprawdę ucieka

Nie chodzi o powierzchnię. Zagreus szuka Persefony, swojej biologicznej matki, o której dowiaduje się, że opuściła Zaświaty, zanim mógł ją poznać. Hades ukrywał jej nieobecność i jej powód, dlatego tak mocno blokuje każdą próbę.

Każda ucieczka jest więc dwiema rzeczami naraz: dosłowną walką o dotarcie na powierzchnię i próbą odkrycia rodzinnego sekretu, o którym ojciec nie chce mówić. Pętla walki i emocjonalna historia przez cały czas ciągną w tym samym kierunku.

Kim jest kto

Dom Hadesa jest pełen postaci z greckiego mitu i większość z nich ma osobisty interes w Zagreusie.

• Hades to ojciec — surowy, dystansujący się i ukrywający więcej, niż daje po sobie poznać. Jego relacja z Zagreusem to kręgosłup całej historii.
• Nyks, pierwotna noc, wychowała Zagreusa i po cichu mu pomaga. Jej rola staje się ważniejsza, gdy poznajesz historię rodziny.
• Olimpijczycy — Zeus, Atena, Posejdon i reszta — zsyłają dary z góry. Oni też są rodziną i nie do końca rozumieją sytuację na dole.
• Persefona to nieobecne centrum tego wszystkiego, osoba, której Zagreus szuka, i klucz do tego, dlaczego rodzina się rozpadła.

Towarzysze w Domu — Achilles, Megera, Dusa i inni — każdy niesie własne wątki, które rozwijają się z próby na próbę.

Dlaczego pierwsza ucieczka nie jest zakończeniem

Dotarcie na powierzchnię wydaje się finałem, ale Hades traktuje to jako punkt środkowy. To, co Zagreus tam znajduje, przewartościowuje całą podróż i zapoczątkowuje właściwe rozwiązanie, które polega na ponownym połączeniu rodziny, a nie na zwykłym wydostaniu się.

To rozwiązanie jest rozłożone na wiele kolejnych prób po pierwszym sukcesie. Gra wciąż serwuje ci nowe rozmowy, nowe reakcje i stopniowe zmiany w relacjach wszystkich za każdym razem, gdy wracasz. "Prawdziwe" zakończenie to coś, co zdobywasz wytrwałością, a nie pojedynczym pokonaniem ostatniego bossa.

Pytania, na które odpowiada, i to jedno, które zachowuje

Większość Hades rozwiązuje się do końca czysto — dlaczego Persefona odeszła, co Hades naprawdę robił, jak rodzina może znów być cała. Gra jest niezwykle hojna w spłacaniu swoich zawiązań.

To, co pozostawia otwarte, ma bardziej tonalny charakter: czy cykl kiedykolwiek w pełni się kończy i czy pokój w takiej rodzinie to stan, który osiągasz, czy coś, nad czym wciąż pracujesz. Pętla napędzająca rozgrywkę po cichu staje się odpowiedzią na to pytanie. To po części dlatego gry takie jak Hades wciąż znajdują nowych fanów lata po premierze.

Jeśli to głębia narracji przez powtarzanie przyciąga cię do gier takich jak Hades, KUTO: The Lock of Time warto mieć na oku. To zaginająca czas Metroidvania, w której grasz Strażnikiem, który złamał świętą przysięgę, a każda próba wnika głębiej w to, co się przez to złamało i czy da się to naprawić. Dodaj ją do listy życzeń na Steam, byś nie przegapił premiery.