Czy warto kupić Saros? Szczery werdykt po całym szumie

Tak, Saros jest warta swojej ceny dla większości graczy, którzy lubią trudnego, ładnie wyglądającego roguelike'a — z jednym zastrzeżeniem: fabuła nie uderza tak mocno jak walka. Kontynuacja Returnal od Housemarque wystartowała z wynikiem 88 na Metacritic i 92% na OpenCritic — liczbami, które stawiają ją wśród najlepiej ocenianych gier 2026 roku, a recenzenci w większości zgadzają się, że to walka zasługuje na tę ocenę. Sporne jest natomiast to, czy kosmiczno-horrorowa fabuła wokół niej robi to samo.

Oto szczera wersja, poza nagłówkiem z agregatorów recenzji.

Dla kogo jest ta gra

Saros jest dla każdego, kto chce formuły Returnal z odrobinę mniejszą liczbą siniaków. To wciąż bliski bullet-hellowi roguelike zbudowany na przebiegach z permanentną śmiercią, ale Housemarque dodało ustępstwa — łagodniejszy początkowy odcinek, więcej miejsca na naukę wzorców — nie usuwając przy tym twardej jak skała walki, która sprawiła, że Returnal było warte swojej ceny w pierwszej kolejności. GamesRadar nazwał to remiksem Returnal dla szerszej publiczności, i to właściwy sposób myślenia o tym, dla kogo jest ta gra: dla graczy, którzy podziwiali Returnal z dystansu, ale nigdy nie chcieli przełknąć aż tyle trudności, żeby to zobaczyć.

To także gra dla tych, którzy chcą naprawdę uderzającego świata, w którym można umierać w kółko. Recenzenci wciąż niepytani wspominają o projekcie świata i różnorodności bossów, co coś mówi o tym, ile uwagi poświęcono tym fragmentom gry, które widzisz między śmierciami.

Kto powinien sobie odpuścić

Jeśli twoim problemem z Returnal nie była trudność, tylko klimat, ton czy ilość fabuły podawanej przez rozgrywkę zamiast przerywników filmowych, Saros tego nie naprawia — to samo studio robiące ten sam rodzaj narracji, tylko z łagodniejszym najazdem. A jeśli grasz wyłącznie na PC, na razie nie ma nic do wyboru: Saros jest ekskluzywna dla PS5, bez zapowiedzianej wersji na PC.

To też nie jest dobry ruch, jeśli chcesz, żeby fabuła była głównym daniem. Nawet pozytywne recenzje zaznaczają narrację jako słaby punkt, nazywając ją mało inspirującą lub chaotyczną na tle walki, którą recenzenci opisują jako fenomenalną.

Kwestia poziomu trudności

Stąd bierze się większość wahania typu "czy warto", a szczera odpowiedź brzmi: łatwiej niż w Returnal, ale wciąż niełatwo. Pierwsze godziny dają oddech, którego Returnal nigdy nie dawała. Potem środek gry znacznie się zaostrza, a według większości relacji trudność faktycznie znów łagodnieje bliżej finału — nietypowa krzywa, którą kilku recenzentów oceniło jako obtoczenie o jedną krawędź za dużo, niż gra tego potrzebowała. Jeśli chciałeś totalnej bezlitosności Returnal, zauważysz te łagodniejsze krawędzie. Jeśli to trudność Returnal była murem, który cię zatrzymywał, to jest wersja zbudowana, żeby cię wpuścić.

Czy cena się opłaca

Saros zadebiutowała za 69,99 $ w edycji standardowej, a Digital Deluxe za 79,99 $ dodaje 48 godzin wcześniejszego dostępu i trzy kosmetyczne stroje nawiązujące do Returnal, Ghost of Yotei i God of War — miły dodatek, do pominięcia, jeśli stroje cię nie obchodzą. Wstępne szacunki mówią o pierwszym ukończeniu w około 20–25 godzin dla przeciętnego gracza, spadając do 15–18 godzin, jeśli znasz już rytm Housemarque z Returnal, z sekretnym zakończeniem dokładającym jeszcze kilka godzin i ukończeniem na 100% w granicach 30–45 godzin. Te liczby wciąż się ustalają, w miarę jak coraz więcej graczy kończy grę, więc traktuj je jako przedział, a nie objawioną prawdę. W pełnej cenie ponad 20 godzin jednej z najlepiej ocenianych walk w tym roku to rozsądna wymiana, jeśli ten gatunek jest dla ciebie. Jeśli się wahasz, czekanie na przecenę usuwa jedyne realne ryzyko.

Fabuła, szczerze mówiąc

To ta część Saros, która dzieli opinie. Walka i projekt świata zbierają niemal powszechne pochwały; fabuła nie. Podsumowanie Eurogamer — dwa kroki do przodu, jeden do tyłu — dobrze to ujmuje: akcja to wyraźna poprawa względem Returnal, ale fabuła przerywa rytm zamiast na nim budować. Jeśli ukończyłeś Returnal głównie dla jej pofragmentowanego, dziwnego horroru science fiction, nastaw się, że Saros będzie cię bawić między walkami, a nie przeciągać przez nie.

Szczere słabości

Poza fabułą pewną krytykę zbiera sama krzywa trudności — gra, która staje się łatwiejsza w miarę zbliżania się do zakończenia, to dziwny wybór dla gatunku zbudowanego na narastającej presji, a kilku recenzentów chciałoby, żeby Housemarque trzymało poprzeczkę wyżej dłużej. Nic z tego nie zatapia rekomendacji. Oznacza to tylko, że 88 punktów na Metacritic odzwierciedla grę, która jest znakomita w tym, co robi najlepiej, i po prostu w porządku w tym, co ją otacza.

Jeśli bardziej odpowiada ci bezlitosna pętla z mocniejszym powiązaniem między twoimi mocami a twoim światem, warto zerknąć na KUTO: The Lock of Time. To gnący czas Metroidvania, a nie roguelike — swoje pięć zdolności czasowych zachowujesz na zawsze, a każda odblokowana to o jedną kłódkę mniej na tym, co niszczy świat, a nie odblokowanie zależne od przebiegu, które można stracić. Po więcej tego, co daje Saros, gry podobne do Saros zbierają resztę stawki. Dodaj KUTO do listy życzeń na Steam, jeśli wolniej płonąca, trwała wersja tego rodzaju presji brzmi jak coś dla ciebie.