# Najlepsze gry roguelike Metroidvania
Source: https://thelockoftime.world/pl/blog/best-roguelike-metroidvania-games
Najlepsze gry roguelike Metroidvania — Dead Cells, Rogue Legacy 2, Skul, Have a Nice Death — plus nadchodząca, zaginająca czas.


Najlepszą roguelike Metroidvanią jest Dead Cells — zbudowało szablon i wciąż wyznacza poprzeczkę, łącząc losowe przebiegi roguelike z połączoną, blokowaną zdolnościami mapą Metroidvanii. Reszta tej listy jest na wtedy, gdy je zaliczysz i chcesz następnej. Oto gry, które robią hybrydę dobrze.

## Czym jest roguelike Metroidvania?

Dwa gatunki zszyte razem, a szew to cały urok. Ze strony roguelike dostajesz pętlę przebiegu — proceduralne lub przetasowane poziomy, trwałą śmierć i buildy, które nakładają się w miarę postępu, więc żadne dwie próby nie są takie same. Ze strony Metroidvanii dostajesz projekt poziomów, który zawraca sam na siebie, ze ścieżkami blokowanymi za zdolnościami, które musisz zdobyć.

Napięcie między tymi dwoma ideami czyni hybrydę ciekawą. Czysta Metroidvania chce, byś zapamiętał jedną mapę i ją opanował. Czysty roguelike chce, byś wyrzucał tę wiedzę co przebieg. Dobre hybrydy znajdują środek: układ się przetasowuje, ale zasady przestrzeni — skróty, blokowane drzwi, ekonomia odblokowań — pozostają do nauczenia. Stajesz się lepszy w systemie, nawet gdy plan piętra wciąż się zmienia.

Większość tych gier to technicznie roguelite'y: gdy giniesz, przebieg się resetuje, ale twoje trwałe odblokowania przechodzą dalej. W praktyce to rozróżnienie ma mniejsze znaczenie, niż brzmi na forach. Jeśli chcesz długą wersję tego, jak oba gatunki się różnią i gdzie siedzi hybryda, napisaliśmy pełny rozbiór [akcyjnego roguelike Metroidvania](/pl/blog/what-is-action-roguelike-metroidvania). Dla szerszego pola Metroidvanii zacznij od naszego zestawienia [najlepszych gier Metroidvania](/pl/blog/best-metroidvania-games).

## Dead Cells

Ta, która zdefiniowała kategorię. Dead Cells prowadzi pętlę roguelike przez poziomy zbudowane z logiką Metroidvanii — połączone strefy i trasy, które otwierasz trwale runami jak teleportacja czy zdolność wspinania po pnączach. Każda runa, którą zbierzesz, odblokowuje gałąź świata, do której wcześniej nie mogłeś dotrzeć, więc mapa poszerza się na całym twoim pliku zapisu, nawet gdy każdy indywidualny przebieg jest przetasowany.

Jego walka to powód, dla którego ludzie zostają. Szybka, ciężka i zbudowana wokół rytmu parowania i przewrotu, z setkami kombinacji broni i mutacji, które pozwalają jednemu przebiegowi być brutalnym buildem w zwarciu, a następnemu zestawem wieżyczek i pułapek. Nie zawracasz po trwałej mapie tak jak w Hollow Knight, ale projekt przestrzenny i blokowane skróty są czystą Metroidvanią. Lata darmowych aktualizacji dołożyły biomy, bossów i poziomy trudności, więc sufit jest wysoki. Jeśli zagrasz tylko w jedną grę z tej listy, zagraj w tę.

## Rogue Legacy 2

Ta, która najmocniej opiera się na mapie. Rogue Legacy 2 wysyła nowego, losowo utalentowanego dziedzica do połączonego zamku każdy przebieg, a jej znakiem rozpoznawczym jest system rodowodu — gdy twój rycerz ginie, wybierasz spośród jego potomstwa, każde z dziwactwami zmieniającymi grę, od daltonizmu przebarwiającego świat po gigantyzm czyniący cię wielkim i powolnym. Niektóre z tych cech to żarty; niektóre naprawdę przekształcają przebieg.

Ciążenie ku Metroidvanii jest pod pętlą roguelite. Wydajesz złoto między przebiegami na dwór, który trwale wzmacnia twój ród, i zdobywasz zdolności poruszania się — doskok, kopnięcie z obrotem odbijające się od wrogów, sposób na minięcie zagrożeń — które otwierają drzwi, jakie zamek trzymał zamknięte. Efektem jest stały ruch naprzód nawet w kiepskim przebiegu, bo następny dziedzic zaczyna nieco silniejszy i nieco swobodniejszy w wędrówce. Jest zabawniejsza i bardziej wyrozumiała, niż wygląda, i dobry punkt wejścia, jeśli Dead Cells wydaje się zbyt karzące.

## Skul: The Hero Slayer

Ta zbudowana na jednym pomyśle, doprowadzonym daleko. Grasz szkieletem, który może wymienić własną głowę, a każda czaszka to w efekcie inna postać z własnym zestawem ruchów — szermierz wpadający w zwarcie, mag strefujący z dystansu, wilkołak rozdzierający tłumy, dziesiątki z nich. Niesiesz dwie naraz i wymieniasz je w trakcie walki, co zamienia walkę w ciągłe odczytywanie, która głowa pasuje do pokoju, w którym jesteś. Zbieranie i łączenie czaszek to silnik każdego przebiegu.

Poziomy to oparte na etapach platformowanie, a nie jedna ciągła mapa, więc etykieta Metroidvania jest tu luźniejsza niż dla Dead Cells. To, co daje Skulowi miejsce, to głębia walki i sposób, w jaki jego struktura przebiegu nagradza eksperymentowanie — w większości przebiegów kończysz, budując wokół czaszki, której nie planowałeś użyć. Dla fanów odczucia Dead Cells, którzy chcą czegoś o innym rytmie, to najbliższa kontynuacja.

## Have a Nice Death

Ta z największą osobowością. Grasz samą Śmiercią, przepracowanym menedżerem średniego szczebla próbującym przywołać do porządku swoich zbuntowanych pracowników — Zanieczyszczenie, Rozpacz i resztę — po ręcznie rysowanych działach zaświatów wystylizowanych na korporacyjne biuro, które akurat prowadzi podziemie. To roguelike akcji z platformowaniem i walką napędzaną bronią, a każdy przebieg budujesz wokół formy kosy plus broni pobocznych i zaklęć, które znajdujesz po drodze.

Jak Skul jest oparta na etapach, a nie na jednej mapie, więc siedzi na luźniejszym końcu hybrydy. Ruch jest sprężysty, walka opiera się na łączeniu ataków i uników, a trudność gryzie, gdy jesteś kilka działów w głąb. Sama oprawa warta jest spojrzenia — każdy ekran narysowany jest w płaskim, atramentowym, książeczkowym stylu, którego nic innego w gatunku nie dorównuje. Mocny wybór, gdy chcesz pętli z lżejszym tonem.

## Dead Estate

Ta, która zamienia sterowanie. Dead Estate to roguelike twin-stick shooter rozgrywający się na piętrach nawiedzonej rezydencji, z rosterem grywalnych postaci, z których każda inaczej się prowadzi, i pasmem horror-komedii klasy B przenikającym całość. Czyścisz pokój za pokojem, zbierasz pukawki i przedmioty, które nakładają się w build, i przesz głębiej w dom, podczas gdy on próbuje cię zabić.

To najluźniejsze dopasowanie Metroidvanii na tej liście — nie ma platformowania w zwarciu ani połączonej mapy w sensie Hollow Knight, tylko piętra, na które wspinasz się po jednym wyczyszczonym pokoju naraz. Powodem, dla którego jest tutaj, są czytelnicy, którzy lubią pętlę biegnij-i-buduj, ale odbijają się od precyzyjnego platformowania. Celowanie jest zamiast tego sprawdzianem umiejętności. Jeśli chcesz struktury gatunku z innym schematem sterowania i poczuciem humoru, należy do rozmowy. Warta spojrzenia, gdy ciężkie działa masz już za sobą.

## Jedna do obserwowania: KUTO: The Lock of Time

W pełnej jawności — ta jest nasza. KUTO: The Lock of Time to zaginające czas akcyjne Metroidvania zbudowane w Unity. Grasz Jokoanem Kuto, wyrzutkiem z Zakonu Strażników Czasu, który zostaje zdradzony przez bogów i przeżywa, łącząc się z tytanem Kronosem. Ta więź uzbraja go w Kosę Kronosa i władzę nad czasem.

Haczykiem są moce czasu. Tam, gdzie większość roguelike Metroidvanii wręcza ci bronie i mutacje, KUTO wręcza ci kontrolę nad czasem — bullet-time, cofanie, doskok i więcej, czerpane z więzi z Kronosem i wymieniane między przebiegami. Przebieg niesie Jokoana naprzód przez skrajnie różne epoki: starożytny Egipt, epoka wikingów, starożytna Grecja, upadający Rzym, Dziki Zachód, neonowe cybermiasto, postapokalipsa, daleka przyszłość. Każda epoka to własne pole bitwy z własnymi wrogami. Zgiń, a stracisz przebieg, nie postęp — ta oparta na przebiegach struktura stawia KUTO w tej samej rozmowie co ta lista, nawet gdy jego rdzeniową tożsamością jest zaginająca czas Metroidvania.

Wkrótce trafi do wczesnego dostępu. Jeśli chcesz pełen obraz, oto [wszystko, co wiemy o The Lock of Time](/pl/blog/the-lock-of-time-everything-we-know), i możesz [dodać go do listy życzeń na Steam](https://store.steampowered.com/app/4755510).

## Od której zacząć?

Zacznij od Dead Cells. To najczystszy przykład hybrydy i najłatwiejszy, w który się wciągnąć. Chcesz cięższej mapy Metroidvania? Rogue Legacy 2. Chcesz różnorodności walki ponad wszystko? Skul. A jeśli przyciągnął cię tu kąt czasu, zobacz, jak gatunki się łączą, w naszej liście [najlepszych gier roguelike](/pl/blog/best-roguelike-games), gdzie KUTO siedzi wśród wyborów akcji.


## FAQ
**Czym jest roguelike Metroidvania?**
To hybryda, która prowadzi pętlę roguelike — giń, strać przebieg, zacznij od nowa z nowym sprzętem — przez poziomy zbudowane jak Metroidvania, z połączonymi układami i ścieżkami blokowanymi zdolnościami. Dead Cells to gra, która zdefiniowała ten kształt. Dostajesz jednocześnie regrywalność losowych przebiegów i przestrzenną zagadkę połączonej mapy.

**Jaka jest najlepsza roguelike Metroidvania?**
Dead Cells to zwykła odpowiedź i ta, która zbudowała szablon. Jego walka jest szybka i responsywna, a poziomy łączą się jak Metroidvania, podczas gdy każdy przebieg przetasowuje twój zestaw. Jeśli chcesz ostrzejszej mapy Metroidvania, Rogue Legacy 2 mocniej się w to opiera; pod względem czystego odczucia walki Skul: The Hero Slayer jest tuż za nim.

**Czy Dead Cells to Metroidvania?**
Częściowo. Dead Cells używa projektu poziomów Metroidvania — połączone strefy, blokowane zdolnościami trasy, które otwierasz trwałymi odblokowaniami jak runa teleportacji — ale jego struktura przebiegu jest roguelike, więc nie zawracasz po trwałej mapie tak jak w Hollow Knight. Siedzi dokładnie w hybrydzie.

**Jaka jest różnica między roguelike a Metroidvania?**
Roguelike jest o powtarzanych przebiegach: proceduralne poziomy, trwała śmierć i nakładające się buildy, więc żadne dwie próby nie grają się tak samo. Metroidvania jest o jednej połączonej mapie, którą eksplorujesz w trakcie jednego przejścia, odblokowując zdolności otwierające wcześniej zablokowane ścieżki. Roguelike Metroidvania zapożycza pętlę przebiegu z pierwszej i projekt mapy z drugiej.

**Czy są roguelike Metroidvanie z mechanikami czasu?**
Kilka tego dotyka — Rogue Legacy 2 ma relikwie zatrzymujące czas, na przykład. KUTO: The Lock of Time (nasza własna nadchodząca gra) buduje wszystko wokół czasu: niesiesz moce czasu jak bullet-time, cofanie i doskok przez Metroidvanię 2.5D z opartą na przebiegach strukturą — giń, strać przebieg, zachowaj metapostęp.

**Czy KUTO to roguelike Metroidvania?**
KUTO: The Lock of Time to zaginające czas akcyjne Metroidvania z opartą na przebiegach strukturą, zbudowane w Unity. Grasz Jokoanem Kuto, wyrzutkiem związanym z tytanem Kronosem, walcząc naprzód przez epoki Kosą Kronosa i mocami czasu. Czerpie z przestrzeni roguelike-Metroidvania — giń, strać przebieg, zachowaj metapostęp — ale jego tożsamością jest zaginająca czas Metroidvania, nie roguelike. Wkrótce trafi do wczesnego dostępu na Steam.

**Czy Rogue Legacy 2 to roguelike czy Metroidvania?**
Jedno i drugie, z założenia. Rogue Legacy 2 prowadzi pętlę roguelite — każdy dziedzic, którym sterujesz, jest losowy, a śmierć jest oczekiwana — ale eksplorujesz połączony zamek z blokowanymi zdolnościami pokojami, a trwałe ulepszenia otwierają nowe trasy między przebiegami. System rodowodu, gdzie cechy przechodzą na kolejnego dziedzica, to jego charakterystyczny twist.

**Czym jest Skul: The Hero Slayer?**
Skul to roguelike akcji, w którym grasz szkieletem zamieniającym głowy, by zmienić cały zestaw ruchów — każda czaszka to inna postać z własnymi atakami. Przeplata strukturę przebiegu roguelike przez oparte na etapach, platformowe poziomy, dlatego ląduje w rozmowie o roguelike Metroidvania.

**Czy Have a Nice Death to roguelike Metroidvania?**
To roguelike akcji z platformowaniem, ręcznie rysowanymi poziomami i walką napędzaną bronią. Etykieta Metroidvania pasuje luźno — poziomy to oparte na etapach przebiegi, a nie jedna trwała mapa — ale jego ruch, odczucie walki i pętla przebiegu stawiają go obok Dead Cells i Skula dla fanów hybrydy.

**Czy roguelike Metroidvanie są dobre dla początkujących?**
Mogą być. Te z metaprogresją — Dead Cells, Rogue Legacy 2 — czynią cię trwale silniejszym nawet gdy przebieg się kończy, więc przegrana wciąż posuwa cię naprzód. To łagodzi krzywą uczenia. Skul i Have a Nice Death są nieco bardziej wymagające dla refleksu, ale żaden z nich nie karze cię za śmierć tak jak staroszkolny roguelike.

**Ile trwa przebieg w roguelike Metroidvania?**
To zależy od gry i od tego, jak daleko dojdziesz. Wczesny przebieg Dead Cells może skończyć się w 20-40 minut; czysty przebieg do końca trwa dłużej. Przebiegi Rogue Legacy 2 są podobnej długości. Ponieważ śmierć odsyła cię na start z jakimikolwiek trwałymi ulepszeniami, które zebrałeś, łączny czas gry rozciąga się na dziesiątki godzin.

**Czy roguelike Metroidvanie mają trwałą śmierć?**
Ginie przebieg, nie twój postęp. Gdy padniesz, tracisz sprzęt i pozycję bieżącego przebiegu i zaczynasz od nowa, ale trwałe odblokowania — nowe bronie, wzmocnienia statystyk, otwarte trasy — przechodzą dalej. To konwencja roguelite, której używa większość tych gier, i to ona sprawia, że powtarzane przebiegi nie wydają się zmarnowanym czasem.

**Który roguelike Metroidvania ma najlepszą walkę?**
Dead Cells to częsty wybór pod względem odczucia walki — szybka, ciężka, responsywna, z ogromnym wachlarzem broni i mutacji. Skul: The Hero Slayer jest tuż obok, z zestawami ruchów zmienianymi przez wymianę głów nadającymi każdemu przebiegowi inny rytm. Preferencja walki jest osobista, więc oba warto spróbować.

**Czy Dead Estate to roguelike Metroidvania?**
Dead Estate to bardziej roguelike twin-stick shooter rozgrywający się na piętrach rezydencji, więc pasuje luźniej niż Dead Cells. Zasługuje na miejsce tutaj dla fanów, którzy chcą pętli przebiegu z innym schematem sterowania i tonem horror-komedii zamiast platformowania w zwarciu.

**Czym jest KUTO: The Lock of Time?**
To nasze własne nadchodzące, zaginające czas akcyjne Metroidvania, zbudowane w Unity przez CPCS. Grasz Jokoanem Kuto, wyrzutkiem z Zakonu Strażników Czasu, który łączy się z tytanem Kronosem i walczy naprzód przez epoki — Egipt, upadający Rzym, Dziki Zachód, cybermiasto — używając Kosy Kronosa i mocy czasu. Gra ma opartą na przebiegach strukturę: giń, strać przebieg, zachowaj metapostęp. Wkrótce we wczesnym dostępie.